Σπονδυλοδεσία οσφυϊκή

Η σπονδυλοδεσία είναι η χειρουργική σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης με τη χρήση ειδικών υλικών, συνήθως βιδών και ράβδων. Είναι απαραίτητη όταν υπάρχει αστάθεια στην σπονδυλική μας στήλη (είτε λόγω κατάγματος, είτε λόγω εκφυλιστικής βλάβης (φθοράς). Αυτό σημαίνει ότι οι σπόνδυλοι μας κινούνται περισσότερο από όσο πρέπει (σπονδυλολίσθιση), ή οι αρθρώσεις μεταξύ των σπονδύλων μας πάσχουν (οσφυική αρθρίτιδα) προκαλώντας έντονο πόνο.

Η λογική της σπονδυλοδεσίας είναι η τοποθέτηση βιδών στους αυχένες ή /και τα σώματα των σπονδύλων και η σύνδεσή των βιδών με ράβδους ώστε να αποφεύγεται οποιαδήποτε κίνηση μεταξύ των σπονδύλων και επιπλέον, να μην φορτίζονται οι αρθρώσεις μεταξύ τους. Το αποτέλεσμα είναι η ανακούφιση από πόνους που προέρχονται από την σύνδεση μεταξύ των σπονδύλων, αλλά και από τις κινήσεις των σπονδύλων λόγω της αστάθειάς τους που προκαλούν φλεγμονή των αρθρώσεων. Σε σπανιότερες περιπτώσεις, μπορεί η αστάθεια να προκαλεί πίεση σε νευρικές δομές, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αισθητικά και / ή κινητικά προβλήματα, τα οποία επίσης αντιμετωπίζονται με την σπονδυλοδεσία.

Το σύνηθες σύμπτωμα που αντιμετωπίζεται με την σπονδυλοδεσία είναι ο πόνος στην μέση (οσφυαλγία). Σε περιπτώσεις που υπάρχει έντονη μετακίνηση των σπονδύλων (σπονδυλολίσθιση) μπορεί να δημιουργούνται συμπτώματα από πίεση νευρικών δομών όπως ισχιαλγία ή /και μυική αδυναμία. Και αυτά τα συμπτώματα αντιμετωπίζονται με την σπονδυλοδεσία, όμως οι περιπτώσεις αυτές είναι αρκετά σπανιότερες.

Εκτίμηση της θεραπευτικής επιλογής

Η σπονδυλοδεσία είναι μια επέμβαση με αποτελεσματικότητα που ξεκινάει από 20-30%, με πτωχή επιλογή ασθενών. Σε περίπτωση τυφλής εφαρμογής της σπονδυλοδεσίας σε όλους τους ασθενείς με οσφυαλγία, τα ποσοστά επιτυχίας δύσκολα ξεπερνάνε αυτό το κατώτερο όριο. Η αποτελεσματικότητα μπορεί να ανέβει έως και 70-80% εφόσον γίνει σωστή επιλογή ασθενών. Η ιδανική κατηγορία ασθενών συνήθως περιλαμβάνει ασθενείς που έχουν συμπτωματολογία τουλάχιστον 6 μήνες – 1 έτος και δεν έχουν ανταποκριθεί σε άλλες θεραπευτικές επιλογές. Τότε, η σπονδυλοδεσία είναι μια καλή τελική επιλογή αντιμετώπισης ασθενών με αστάθεια και οσφυαλγία ή αρθρίτιδα σπονδυλικής στήλης, όχι όμως για άλλα συμπτώματα όπως η ισχιαλγία. (Διαβάστε και το άρθρο για την σπονδυλοδεσία)

Επειδή η σωστή επιλογή ασθενών για σπονδυλοπλαστική, κρίνεται από την καλή ιατρική εκτίμηση της κατάστασης του κάθε ασθενούς ξεχωριστά, αποτελεί εξαιρετικά σημαντική η υπηρεσία που πρωτοποριακά προσφέρει ο Νευροχειρουργός Αλέξανδρος Μπλιώνας:  Πρόκειται για την «Εξατομικευμένη Τεκμηριωμένη Ανάλυση Θεραπείας» με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης για κάθε ασθενή ξεχωριστά με βάση τα χαρακτηριστικά του. Δίνει μια επιστημονική μελέτη υψηλού επιπέδου, αξιοποιώντας πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα χιλιάδων επιστημονικών άρθρων. Η εξατομικευμένη αναφορά παντρεύει τη βιβλιογραφία με τον ασθενή και δίνει επιστημονικά ορθότατες συστάσεις για την αντιμετώπισή του, τις οποίες επεξεργάζεται ο Ιατρός για να τεκμηριώσει και να ενισχύσει τις θεραπευτικές του επιλογές, οδηγώντας την ακρίβεια και την αποτελεσματικότητα τους, στο έπακρο. Επιπροσθέτως, κάθε ασθενής λαμβάνει μία πλήρη ανάλυση του ιστορικού του, της πάθησής του, με λεπτομέρειες των θετικών και των αρνητικών κάθε επιλογής, ώστε εαν επιθυμεί να αναζητήσει και μία δεύτερη γνώμη, προσκομίζοντάς τα σε άλλο Ιατρό, σε άλλη περιοχή. Η υπηρεσία αυτή του Ιατρού, περιλαμβάνεται στο 1% της παγκόσμιας Νευροχειρουργικής.

Πώς γίνεται η σπονδυλοδεσία

Η σπονδυλοδεσία μπορεί να γίνει με την κλασική χειρουργική και με την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική. Ο Νευροχειρουργός Αλ. Μπλιώνας μπορεί να την πραγματοποιήσει και με τις δύο τεχνικές.

Η ελάχιστα επεμβατική μέθοδος γίνεται με μικρές τομές δέρματος, μία για κάθε βίδα και ράβδο, με ελάχιστη μυική και οστική βλάβη ενώ η κλασική σπονδυλοδεσία γίνεται με μια μεγάλη κεντρική τομή και μεγαλύτερη μυική και οστική βλάβη για την απόκτηση πρόσβασης στους σπονδύλους. Κατά κανόνα, η ελάχιστα επεμβατική μέθοδος θεωρείται προτιμότερη, διότι έχει χαμηλότερα ποσοστά επιπλοκών και μειωμένη περίοδο ανάρρωσης σε σχέση με την κλασική μέθοδο.

Η τελική αποτελεσματικότητα των μεθόδων δεν διαφέρει ιδιαίτερα ως προς το αποτέλεσμα της σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης, αλλά διαφέρει σημαντικά ως προς άλλα χαρακτηριστικά, καθώς προσφέρει σημαντικά οφέλη για τον ασθενή σε σχέση με την κλασική χειρουργική μέθοδο:

• Επειδή οι μύες δεν αποκολλώνται από τα οστά (όπως συμβαίνει στην ανοιχτή μέθοδο), ο πόνος μετά το χειρουργείο είναι σημαντικά μειωμένος.
• Οι ασθενείς συνήθως κινητοποιούνται πιο γρήγορα (συχνά λίγες ώρες μετά την επέμβαση), παραμένουν λιγότερες ημέρες στην Κλινική, γεγονός που σημαίνει μικρότερο κόστος νοσηλείας και επιστρέφουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα.
• Οι μικρότερες τομές οδηγούν σε λιγότερο τραυματισμό των ιστών και των αγγείων, μειώνοντας τις πιθανότητες να χρειαστεί μετάγγιση αίματος.
• Μικρότερος κίνδυνος επιπλοκών από λοιμώξεις στο σημείο της τομής.
• Καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα καθώς αφήνουν πολύ μικρότερες ουλές σε σύγκριση με τις μεγάλες χειρουργικές τομές της κλασικής, ανοιχτής,  μεθόδου.